STRAATSCULPTUREN

Tom Frantzen werd door wijkcomités en culturele groeperingen gecontacteed om beeldhouwwerken te maken die iets met het verleden van Brussel te maken hebben.
Dat is niet toevallig. Tom Frantzen komt oorspronkelijk uit Brussel en is erg gehecht aan de "zwanze", de zeer speciale Brusselse humor, een mengeling van talen, waarin dikwijls het absurde en het surrealisme boven komen drijven.
Omdat deze geest aan het verdwijnen is, wilde de artiest hem "eeuwig" maken, zodat de volgende generaties ermee geconfronteerd kunnen worden. Aldus ontstonden o.m. de volgende sculpturen, die alle optimaal in het straatbeeld geïntegreerd werden.

De Vaartkapoen

(1985, Molenbeek tegenover het gebouw van de Franse Gemeenschap)

Het verplichte onderwerp "De Vaartkapoen" (nl. de naam van een in Molenbeek geborene) werd door Tom Frantzen op twee niveaus neergezet: het riool (dat naar het kanaal leidt) en de stoep met zijn straatverlichting, zijn straatstenen en zijn rioleringsroosters.
De Vaartkapoen komt als een duivel uit een doos en doet de autoriteit - de politieagent - wankelen. De artiest heeft het nummer van de agent van 22 naar 15 veranderd. Dat is een knipoog naar Hergé, die andere Brusselse artiest die van dezelfde soort humor hield.
Als een instant foto staan de twee "versteend" in een eeuwige houding, terwijl onze fantasie het vervolg kan raden: de val.

Madame Chapeau

(2000, Brussel naast het gebouw van de Socialistische Mutualiteit)

Dit beeld is gemaakt om de dynamiek tussen twee straten te bewerkstelligen. Het is een figuur uit het gedachtegoed van Brussel. Het staat stralend op deze plek en draagt bij tot het samenbrengen van twee interactieve wijzen van zijn: de werkelijkheid en het denkbeeldige.
Als men de dame van dichtbij bekijkt komt weer de "zwanze" te voorschijn: ze telt haar centen zonder bang te zijn voor zakkenrollers die toch veel op deze plek voorkomen. Zij treitert hen met haar onbereikbare portemonnee.

Madame Chapeau is een opvallend personage uit een komedie van Paul Van Stalle en Joris d'Hanswijck, "Bossemans en Coppenolle", 1938. Het gaat over de kleine burgerij in het oude Brussel. Dit stuk maakt deel uit van het Belgisch cultureel erfgoed.

Het Zinneke

(1999, Brussel, Kartuizerstraat)

Deze bastaardhond staat voor het multiculturele karakter van Brussel. Het is een echt "straatbeeld" want volledig geïntegreerd in de stoep en maakt gebruik van de paal waar hij zijn poot tegen ophoudt. Het beeld werd door het Kartuizer wijkcomité besteld om toeristen aan te trekken.

Etymologisch: hond die in de Senne gegooid werd.